De 9e Muda

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. Volgens zijn er niet 8, maar 9 vormen van Muda. En de negende vorm is reorganiseren. Niet zomaar een Muda, maar een enorme Muda, vooral omdat het nogal eens gebeurt en vaak een langdurige geschiedenis is.

Meestal gaat het ongeveer zo: Het begint met een mooie start. Soms met een bijeenkomst. Soms in de vorm van een mooi geschreven plan. In beide gevallen schetst de directie de noodzaak van de reorganisatie, aangevuld met de prachtig voorgespiegelde route om het reorganisatiedoel te behalen. Er is volop aanacht voor de medewerker s en ook in communicatie met delfde medewerkers is ruim voorzien. Hoewel er hier en daar een klein kritisch geluidje klinkt –meestal van medewerkers die al eens een reorganisatie hebben meegemaakt- zien de meesten het nut en de noodzaak en staat niets de start van de reorganisatie in de weg. Dan begint het. Al vrij snel ontstaat er een radiostilte tussen management en medewerkers en tegelijkertijd bloeit de interne tam tam al noot tevoren. Hoofdthema: de positieoorlog. Wie komt op welke stoel en hoe zuiver en eerlijk is dat eigenlijk allemaal verlopen. Mensen voelen zich overgeleverd aan een dynamiek van vriendjespolitiek, waarin ze zich vaak niet goed kunnen handhaven. Er ontstaat steeds meer een sfeer van wantrouwen en het op zich prima doel van de reorganisatie raakt nogal op de achtergrond. De OR werkt op volle toeren en als het een beetje tegenzit, verliest de organisatie nu een flink stel van haar beste medewerkers. Die gaan namelijk niet zitten wachten, maar zoeken een andere organisatie waar ze gewoon lekker kunnen werken. Waar is de klant eigenlijk in de tussentijd? Eeuhm, oh ja, de klant . . .

 

 

Lees hierover ook de blog van David Binnerts: Weg met de matrix?